DIABETES-TRANSPLANTATIE

In België hebben alle inwoners een aantal rechten op gebied van medische verzorging. Deze werden vastgelegd in de Wet betreffende de rechten van de patiënt van 22 augustus 2002. Deze wet omvat onder meer het recht op kwaliteitsvolle dienstverstrekking, recht op vrije keuze, recht op informatie, recht op toestemming, recht op inzage in dossier, recht op eerbiediging van persoonlijke levenssfeer en het recht op klachtenbemiddeling.

§ 1. De toestand vóór de wet van 22 augustus 2002

De rechtsbescherming van de patiënt was niet volledig onbestaande maar in sommige gevallen was er toch een duidelijke leemte. Het meest prangende voorbeeld hiervan was een dementerende bejaarde die niet meer in staat was haar wil te uiten. In dit geval werd noodgedwongen een beroep gedaan op de verwanten van deze patiënt ofwel trad de arts op als zaakwaarnemer van deze patiënt.
Behalve deze leemtes in de rechtsbescherming van de patiënt waren er ook vaak dubbelzinnige en zelfs tegenstrijdige regelingen.

Naast deze twee vermelde kwalen, waren er ten slotte de patiëntonvriendelijke bepalingen. Een sprekend voorbeeld hiervan was de patiënt, die in het kader van het afsluiten van een persoonsverzekering, door de verzekeraar verplicht werd om aan zijn behandelende geneesheer alle medische informatie die de verzekeraar meende nodig te hebben, op te vragen en aan zijn verzekeraar over te maken.

Vanuit wettelijk oogpunt waren patiëntenrechten tot op heden aldus een lege doos met als gevolg een gebrek aan kennis en soms schendingen van de meest elementaire rechten.