DIABETES-TRANSPLANTATIE

Een volledig andere techniek is peritoneale dialyse of PD. Bij die behandeling verlopen de zuivering van het bloed en de verwijdering van het overtollige vocht via het eigen buikvlies of peritoneum. Via een katheter wordt een steriele vloeistof - het dialysaat - in de buikholte gebracht. Die blijft daar een aantal uur en neemt intussen de nodige afvalstoffen en vocht op. Nadien wordt het dialysaat opnieuw verwijderd.

Statief
PD gebeurt thuis, hetzij manueel, hetzij met een toestel. 'Bij de manuele techniek hangt de patiënt de zak met vloeistof aan een statief en loopt het dialysaat zo in de buikholte, waarna het vier tot zes uur ter plaatse blijft. Meestal zijn er vier cycli per 24 uur. De patiënt is telkens zo'n 20 minuten met de behandeling bezig. Bij automatische PD wordt de dialyse gestuurd door een toestel. 's Avonds wordt de patiënt aangesloten en 's morgens is de behandeling afgelopen', legt Ichiche uit.

PD is een zachte en continue therapie, waardoor de patiënt minder streng moet diëten en zich minder vermoeid voelt. Een nadeel is het risico op buikvliesinfecties, waarmee velen vroeg of laat te maken krijgen. Sommige patiënten komen niet in aanmerking voor PD, bijvoorbeeld doordat hun buikvlies niet meer van optimale kwaliteit is.
Voor de patiënt thuis kan starten, krijgt hij een paar dagen ambulant opleiding in het ziekenhuis. Als alles goed gaat, komt hij nadien nog een keer om de zes weken op controle. Bij problemen kan hij altijd - ook 's nachts - de PD-verpleegkundige contacteren.
Ichiche: 'We hebben liever dat de patiënt een keer te veel belt dan te weinig. Hij moet het gevoel hebben dat hij goed omringd is en dat hij ook voor kleine probleempjes bij ons terecht kan. Zo heeft de behandeling de meeste kans op slagen.'

Meer vrijheid
PD-patiënten dragen meer verantwoordelijkheid, maar genieten ook meer vrijheid. Ze moeten niet zo vaak naar het dialysecentrum komen en besteden minder tijd aan hun behandeling. Sommigen combineren ze met een job.