DIABETES-TRANSPLANTATIE

KORTE SAMENVATTING

Voor elk donororgaan dat beschikbaar komt, staan meestal meerdere kandidaten in de wachtrij voor wie dat orgaan geschikt is. Een systeem van toewijzing is nodig, en dat moet elke patiënt een eerlijke kans geven om op tijd een donororgaan te krijgen. Tegelijk willen de artsen het maximale profijt uit het aangeboden materiaal halen. Komt dan de langst wachtende patiënt aan de beurt, krijgt de meest zieke patiënt voorrang of de patiënt bij wie de transplantatie het meest succesvol zal zijn?
De Meester analyseerde een aantal toedelingsvraagstukken. Hij bekeek onder meer de wachtlijsten, volgde de patiënten op die lijsten en bestudeerde de overleving van orgaan en patiënt na een transplantatie.

SAMENVATTING
Als men een succesvolle transplantaatoverleving nastreeft, vereist het uitzoeken van een passend donororgaan voor een transplantatiekandidaat, met andere woorden de matching, per definitie een wachtlijst en een toewijzingssysteem. Een wachtlijst is onvermijdelijk omdat niet elk donororgaan passend is voor elke transplantatiekandidaat; een toewijzingssysteem of allocatiesysteem is noodzakelijk omdat vaak meer dan één transplantatiekandidaat beschikbaar is voor het aangeboden donororgaan. Zelfs in de verwachting dat een orgaantransplantaat ‘voor altijd’ kan functioneren dankzij geïndividualiseerde behandelingschemata, zullen een wachtlijst en een toewijzingssysteem onmisbaar blijven; er zullen meer patiënten in aanmerking komen voor een transplantatie en het aantal beschikbare en geschikte menselijke donoren en donororganen zal beperkt blijven. De basisprincipes van een orgaantoewijzing en het ethische werkkader werden herhaaldelijk beschreven en gedefinieerd, maar er is voorlopig geen universeel systeem dat in staat is om elke patiënt op de wachtlijst een redelijke en tijdige kans op een transplantatie te geven. Daarom worden de allocatiesystemen met regelmaat geëvalueerd, geherdefinieerd en aangepast. Een daartoe opgerichte adviescommissie heeft niet alleen oog voor nieuwe ontwikkelingen op het gebied van donatie, patiëntenzorg, wachtlijstbeheer, transplantatiegeneeskunde en gezondheidspolitiek, maar ook voor het actuele donoraanbod, het profiel van de transplantatiekandidaten op de wachtlijst en de prestaties van de transplantatiecentra. Tegelijk bewaakt de commissie het gebruik van medische criteria en de gewenste balans tussen rechtvaardigheid en efficiëntie in het orgaantoewijzingssysteem. De aandacht van de overheid en de bevolking, beide niet van nabij betrokken bij de allocatie, richt zich echter vooral op de eerlijkheid van het systeem

Op zoek naar nieuwe allocatiefactornen en - algoritmen
Onderzoek van wachtlijsten, transplantaat- en patiëntoverleving en transplantatiewinsteffect biedt niet alleen de mogelijkheid om bestaande allocatie-algoritmen te bestuderen, maar ook om nieuwe allocatiefactoren te evalueren. In dit proefschrift werden probleemgerichte analysen uitgevoerd voor verschillende types van orgaantransplantaties omwille van de onderlinge verschillen wat betreft de levensprognose van de transplantatiekandidaten: een hart-, long- en levertransplantatie is levensreddend terwijl een niertransplantatie vooral een verbetering van de levenskwaliteit nastreeft. Bestaande analytische methoden werden toegepast en nieuwe methoden werden ontwikkeld, zoals de competitieve uitstroomanalyse op de wachtlijst, het uitzuiveren van de impact van prognostische factoren in multi-variate analysen, en het inbouwen van een tijdsafhankelijkheid in de analyse van het transplantatiewinsteffect.