DIABETES-TRANSPLANTATIE

Ooit zal de dag aanbreken dat ik in een bed lig tussen kille, witte lakens, netjes geplooid onder de matrashoeken. Ik zal ergens liggen in een ziekenhuis waar mensen stil heengaan, waar gehuil van pasgeboren leven weergalmt in de gangen. Op een gegeven moment zal de dokter vaststellen dat er niet langer bloed stroomt naar mijn hersenen en mijn tijd gekomen is. Wanneer dat moment zich aankondigt, pomp dan geen kunstmatig leven meer in me.

Spreek dan vooral niet van mijn doodsbed, maar doop het “het bed der leven”. Til mijn roerloos lichaam op en geef aan anderen een gelukkiger leven.

Geef mijn ogen aan de man die nog nooit vol ontroering heeft kunnen kijken naar de rode gloed van een zonsondergang, naar het vertederende snoetje van een baby of naar de warme verliefde blik van een vrouw.
Schenk mijn hart aan iemand die zijn hele leven lang gekweld werd door een zwak hart.
Schenk mijn bloed aan de tiener die nog net op tijd uit het gehavende wrak van een auto werd bevrijd. Want als hij het redt, zal hij zijn kleinkinderen nog zien ravotten in de tuin.
Schenk mijn nieren aan iemand die week na week in leven wordt gehouden door een kunstnier.
Benut al mijn beenderen, elke spier, elke vezel en al mijn zenuwen, zodat een verlamd kind ooit een fladderende vlinder kan nahollen.
Onderzoek elke hersencel uit mijn hoofd en laat ze verder groeien zodat op een dag een stom jongetje een kreet mag slaken wanneer hij in de schemering opschrikt van het geschreeuw van een opvliegende vleermuis en zodat een doof meisje het zachte tikken van de regendruppels tegen het vensterraam mag horen.

Verbrand dan wat overblijft van mijn lichaam en strooi mijn as in de wind zodat bloemblaadjes kunnen uitwassen tot een geurige bloemzee.
Als je dan toch een deel van mij wil begraven, begraaf dan al mijn fouten, mijn zwakheden en mijn vooroordelen tegenover mijn medemens. Wijs mijn zonden toe aan de duivel en schenk mijn ziel aan God.
En als je me dan toch wil gedenken, gedenk me dan in een vriendelijk gebaar of in een bemoedigend woordje aan iemand die het nodig heeft.
Bron: artikel overgenomen uit Horizon / driemaandelijks tijdschrift, een uitgave van de Federatie van Belgische Verenigingen voor Nierinsufficiënten vzw (FENIER)