DIABETES-TRANSPLANTATIE

CT-SCAN OF COPUTERTOMOGRAFIE
Dit is een andere manier waarop weke delen met Röntgenstralen kunnen worden afgebeeld. Want hoewel lang niet zo sterk als botweefsel, absorberen weke delen ook Röntgenstralen (d.w.z. ze laten de stralen niet door), het ene weefsel doet dat iets meer dan het andere. Op gewone Röntgenfoto's komen deze VOORBELD VAN EEN CT SCANNER kleine verschillen niet tot uiting, waardoor wekedelenstructuren er niet op zichtbaar zijn. In 1963 heeft de Engelse ingenieur Hounsfield een methode bedacht om met de computer de kleine verschillen in absorptie te versterken, waardoor de weke delen nu wel zichtbaar kunnen worden gemaakt. Op een CT-scan blijven botstructuren als op gewone Röntgenfoto's heel goed te zien, maar daarnaast zijn de omgevende weke delen ook enigszins zichtbaar. Er is een ander duidelijk verschil tussen een CT-scan en een röntgenfoto. Een röntgenfoto is een soort portret waarop men verschijnt in dezelfde houding als waarin men is gefotografeerd, terwijl een CT-scan eigenlijk een doorsnede is door het lichaam die door de computer is getekend. Dat heeft te maken met de manier waarop een CT-scan wordt gemaakt. Men moet daarvoor onbewegelijk liggen op een soort matras, terwijl het lichaamsdeel waar het omgaat, bijvoorbeeld de schedel, in de opening ligt van de eigenlijke scanner, een soort ring waaruit met een dunne Röntgenstraal een plakje van de schedel vanuit verschillende richtingen wordt beschenen (gescand). Hierna schuift men een eindje op waardoor een volgende plak kan worden gescand.

Het onderzoek
Het onderzoek dat men zal ondergaan, wordt uitgevoerd op een computertomograaf, ofwel CT. Met behulp van geavanceerde röntgentechniek worden dunne dwarsdoorsnede opnamen van het menselijke lichaam gemaakt. Computertomografie laat niet alleen beenweefsel zien, maar ook de zachte weefsels, zoals de spieren en de nabijgelegen organen. Ze toont ook duidelijker dan gewone foto's de ligging van de botten, de gewrichtsvlakjes en de openingen tussen de wervels. In combinatie met myelografie is er ook meer inzicht in het zenuwweefsel te verkrijgen.
Men komt op een verschuifbare tafel te liggen. Men wordt hiervoor met het te onderzoeken lichaamsdeel in een korte tunnel (een ringvormige röntgenbuis) geplaatst. Er worden opnamen gemaakt, waarbij de röntgenbuis, die de röntgenstralen produceert, om de patiënt heen draait. Er worden meerdere opnamen gemaakt, steeds vanuit een andere hoek. De röntgenstralen worden aan de andere kant van het lichaam gemeten, waarna de computer met behulp van al deze meetgegevens röntgenbeelden reconstrueert. Men hoort een zoemend geluid.

Duur van het onderzoek:
De gemiddelde duur van het onderzoek op een CT is 30 minuten. De duur varieert van 15 minuten tot 2 uur. Dit is exclusief de eventuele voorbereidingstijd die bij een CT van de buik nodig is.