DIABETES-TRANSPLANTATIE

Magnetic Resonance Imaging (MRI) is een onderzoeksmethode waarbij van buitenaf afbeeldingen van het inwendige van de mens kunnen worden gemaakt. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een magneetveld en radiogolven en er komen géén röntgenstralen aan te pas. Er zijn geen biologische of schadelijke effecten bekend van het gebruik van MRI.

Principe
Het menselijk lichaam is opgebouwd uit verschillende atomen, waaronder waterstof-protonen (H+). Elk van die protonen werkt als een soort magneet met en positieve en een negatieve pool.

Door het lichaam in de MRI magneet te brengen gaan elk van die protonen, die in rustfase in alle richtingen gericht zijn, zich in dezelfde richting draaien als de magneet. Zo wordt er een evenwichtstoestand bereikt. Door nu een radiogolf door het magneetveld te sturen worden de protonen even uit hun evenwicht gehaald, dit duurt zolang tot de radiogolf weer wegvalt, dan keren ze weer terug naar hun rusttoestand. Tijdens deze terugkeer verwekken de protonen een signaal dat kan ontvangen worden door dicht bij de patiënt gelegen antennes. Door verwerken van dit signaal dat veelvuldig na elkaar wordt opgewekt kan de computer een beeld vormen, in de axiale richting, zoals bij CT, maar ook in elk ander gewenste vlak. De frequentie van die signalen is weefsel afhankelijk. Op die manier kan men dus een goede differentiatie maken tussen de versschillende structuren van het lichaam.

Indicaties voor een MRI onderzoek:
- MRI is zonder twijfel een van de betere methodes om neurologische aandoeningen op te sporen, denken we hierbij aan scans van de hersenen en het ruggenmerg
- Opsporen van letsels van de beenderen, van de pezen en spieren, alsook bijvoorbeeld van de meniscus.
- Ook het bestuderen van de gehoorzenuwen en het binnenoor is een toepassing dat weggelegd is voor de MRI.
- Verder wordt MRI vaak ingezet om een verdere evaluatie te verkrijgen van letsels die reeds met een andere techniek werden ontdekt. Zoals bijvoorbeeld een letsel in de lever of in de borst.
- Een andere toepassing die stilaan de conventionele technieken gaat vervangen is: MR-angiografie waarbij de bloedvaten worden beoordeeld. Hier kan met een minimum aan contrast een goed beeld verkregen worden van het verloop en de vorm van de bloedvaten. Door middel van 3D reconstructie kan men een goed idee krijgen van hoe het met de bloedvaten in een bepaalde regio gesteld is.

Voordelen
- Hoge contrastresolutie tussen de verschillende weefsels
- Beeldvorming in verschillende vlakken mogelijk
- Er wordt geen gebruik gemaakt van ioniserende straling
- Tot op heden is er geen melding van allergische reacties op de gebruikte contrastmedicatie

Nadelen
- Nauwe buis geeft gemakkelijk aanleiding tot problemen met claustrofobie
- Langere wachttijden
- Geen doeltreffende techniek vor het onderzoeken van bewegende organen, zoals het hart, de darmen, enz...
- Duurdere techniek
- GEEN toepassingsmogelijkheid bij patiënten met metalen prothesen en/of postoperatieve (vaat-)clips, pace-maker