DIABETES-TRANSPLANTATIE

Hartcatheterisatie (Coronarografie) is het onderzoek waarbij een dunne slang of catheter tot in het hart wordt gevoerd. De catheters, die ruim een meter lang zijn kunnen vanuit de lies of vanuit de elleboogsplooi door de bloedvaten heen naar het hart worden geschoven. Het gaat dus om een invasief onderzoek.
Coronarografie is het enige onderzoek waarmee men de kwaliteit van het coronaire netwerk kan beoordelen. Dit onderzoek wordt routinematig uitgevoerd in het kader van de diagnose van een coronaire aandoening (angina pectoris, myocardinfarct) en wordt over het algemeen gecombineerd met ventriculografie.
Het onderzoek gebeurt onder lokale anesthesie van de punctieplaats en onder radioscopische controle (traject van de sonde gevolgd op een televisiescherm). De patiënt wordt op de rug op een harde en voor röntgenstralen transparante onderzoekstafel gelegd. Het hartritme en het elektrocardiogram worden hierbij continu gevolgd. Ritmestoornissen treden frequent op; ze zijn meestal goedaardig en verdwijnen zodra de sonde weggehaald wordt.

HARTCATHETERS BESTAAN IN VERSCHILLENDE UITVOERINGEN
De 'elektrode- catheter' is in feite een elektrisch snoer met in het midden een geleidende draad die kan dienen om elektrische prikkels naar het hart te sturen dan wel om elektrische signalen van het hart op te vangen. Deze catheters worden gebruikt wanneer een patiënt een pacemaker moet hebben of wanneer er een onderzoek nodig is naar de oorzaken van een onregelmatige hartslag: elektrofysiologisch onderzoek.
Holle catheters maken het mogelijk de bloeddruk binnen het hart te meten. Hiertoe wordt het uiteinde van de catheter verbonden aan precisiemeetapparatuur. Vanzelfsprekend kan er door deze catheters ook vloeistof worden ingespoten, of dit nu geneesmiddelen zijn of z.g. contrast-vloeistoffen, stoffen die zich binnen in het hart mengen met het bloed en zichtbaar kunnen worden gemaakt op röntgenfilm.

Bij een hartcatheterisatie kunnen, zonder dat dit voor de patiënt pijnlijk of schadelijk is, vaak verschillende catheters tegelijk of na elkaar worden gebruikt. Het onderzoek geschiedt bijna altijd in de 'catheterisatiekamer' waarin het met behulp van röntgenapparatuur mogelijk is de loop van de catheters te volgen en precies te registreren wat er gebeurt. Dit geeft de cardioloog de gelegenheid na afloop de catheterisatiegegevens nog eens rustig te bekijken. In een later stadium krijgt hij dan bovendien de beschikking over een CD waarop alle fims nog eens te bekijken zijn.de 35 mm.

De patiënt is voor al deze registraties bij het onderzoek omringd door grote en ingewikkelde apparaten waaraan hij vaak even moet wennen.