Deze test geeft een goede indruk van uw fysieke capaciteit en dus van de functionering van uw transplantaat. Hart en longen zijn immers de organen die de voor uw spierbewegingen noodzakelijke zuurstof leveren.
Gewoonlijk wordt de inspanningstest uitgevoerd op een ergometrische fiets. De patiënt fietst met een ritme van 60 á 70 toeren per minuut.
Met het oog op de continue registratie van het elektrocardiogram wordt een serie elektroden op de huid vastgekleefd. De bedoeling bestaat erin eventuele wijzigingen van het tracé, die door inspanning veroorzaakt worden, op te sporen.
Ook de bloeddruk wordt gemeten, in rust en op verschillende niveaus van inspanning. De systolische druk mag niet hoger zijn dan 250 mm Hg en de diastolische druk mag niet meer dan 130 mm Hg bedragen.
De initiële belasting is nihil (0 watt) en wordt elke minuut met 10 tot 15 watt verhoogd tot de patiënt hetzij de beoogde hartfrequentie bereikt (bijvoorbeeld 80% van de voorspelde maximale frequentie), hetzij de maximale inspanningscapaciteit.
In het kader van een ergospirometrie ademt de patiënt via een tweekleppig masker. De uitgeademde lucht wordt naar een toestel geleid dat hoeveelheid per minuut ingeademde lucht meet, de hoeveelheid zuurstof die uit deze ingeademde lucht is onttrokken wordt en de hoeveelheid koolstofdioxyde die deze uitgeademde lucht meevoert.
De inspanning wordt meestal stopgezet bij overmatige moeheid in de benen of bij ademnood van de patiënt , maar soms ook omdat de maximale hartfrequentie bereikt wordt of de bloeddruk te veel oploopt.
INSPANNINGSPROEF MET MYOCARDSCAN
Dit is een onderzoek van de kransslagaders.Met deze test wordt gezien hoe het hart reageert op inspanning. Indien blijkt dat er problemen zijn met de zuurstofvoorziening van het hart tijdens inspanning worden de kransslagaders verder onderzocht met behulp van een kransslagaderradiografie of coronarografie.
