DIABETES-TRANSPLANTATIE

WILLY FRUITHOF, NIERTRANSPLANTATIEPATIËNT
'Zittend werk hoeft niet meer'

Willy Fruithof (56) was dertig toen toevallig aan het licht kwam dat hij aan een nieraandoening leed.
'Met behulp van medicatie heb ik nog jarenlang normaal kunnen functioneren. Maar op het eind kreeg ik alsmaar meer last van vermoeidheid. Lopen ging op de duur niet meer, terwijl ik jarenlang m'n hand niet had omgedraaid voor twintig kilometer. Toen ik acht- of negenenveertig was, moest ik aan de nierdialyse. Vanaf toen stond ik op de wachtlijst voor een niertransplantatie. De periode aan de dialyse is dankzij de steun van mijn vrouw nog vrij goed meegevallen. Ook mijn werkgever was begripvol en zorgde ervoor dat ik vooral zittend werk kon doen. Het gebeurde dat ik 's morgens om vijf uur opstond om met de ochtendploeg te gaan werken, aansluitend aan de nierdialyse ging en 's avonds pas om negen uur thuis was. Maar in al die tijd heb ik me maar een week ziek moeten melden. Na elf maanden was er een ruilnier beschikbaar voor mij.
Blijkbaar heb ik geluk gehad. Sommige patiënten die samen met mij aan de nierdialyse waren, wachtten op dat moment al jaren. Nadien ben ik hen nog gaan opzoeken in het nierdialysecentrum. Ik voelde me bijna schuldig omdat ik al getransplanteerd was en zij nog altijd niet.
Vandaag voel ik me weer goed. Ik ben gestopt met voetballen - stel je voor dat mijn ruilnier beschadigd zou raken door een aanvliegende bal -, maar ik ga heel vaak fietsen en ben opnieuw aan het werk. Dat zittend werk is verleden tijd. Ik ben weer de hele dag in beweging en dat bevalt me uitstekend.'