DIABETES-TRANSPLANTATIE

BEHANDELING VAN HYPERTENSIE
DIURETICA
Zij veroorzaken een verhoogde eliminatie van water en zout via de nieren en verminderen aldus het plasmavolume en de bloeddruk. Voorts kunnen diuretica het ioneneverwicht verstoren (te weinig kalium of magnesium in het bloed), wat onder meer krampen in de hans werkt. Zij hebben eveneens een perifere vasodilaterende (vaatverwijdende) werking.

BETA-BLOKKERS
Deze stoffen vertragen de hartfrequentie, verminderen de contractiliteit van het myocard en doen zowel in rust als bij inspanning de systemische bloeddruk dalen.De inname van beta-blokkers gaat soms gepaard met nevenwerkingen zoals vermoeidheid, koude aan de extremiteiten, spijsverteringsstoornissen en soms ook impotentie.

CALCIUMANTAGONISTEN
De calciumantagonisten zijn meer recente middelen voor de behandeling van hoge bloeddruk. Zij verwijden alle bloedvaten in het lichaam. Zij bevorderen eveneens de uitscheiding van natrium (zout) en water. Calciumantagonisten hebben nagenoeg geen effect op de contractiliteit en op het ritme van het hart. Soms geven zij aanleiding tot oedeem in de onderste ledematen en tot hoofdpijn.

INHIBITOREN VAN HET CONVERSIE-ENZYM (ACE-INHIBITOREN)
Deze substanties, die kort geleden aan het therapeutische arsenaal zijn toegevoegd, remmen het conversie-enzym dat in het plasma angiotensine I omzet in angiotensine II, een krachtige vaatvernauwer, die dus de bloeddruk doet toenemen. Daarenboven stimuleert angiotensine II de produktie van aldosteron in de bijnier, op zich verantwoordelijk voor water- en natriumretentie. Angiotensine II stimuleert voorts de dorstcentra en de afscheiding van antidiuretische hormonen (vasopressine) in de achterkwab van de hypofyse. De inhibitie ervan speelt een uiterst belangrijke rol in de bestrijding van hoge bloeddruk. Behalve een eventuele droge hoest gaat de toediening van inhibitoren van het conversie-enzym met weinig ongewenste effecten gepaard.